ตอนนี้เพิ่งกลับมาจาก การไปเข้าค่าย workshop ของ สมาคมสถาปนิกสยาม
ชื่อค่าย "รู้...เห็น...เป็น...อยู่...อย่างพอเพียง"
ซึ่งเป็นการไปช่วยพัฒนาศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติที่จังหวัดนครนายก
เป็นแหล่งความรู้ทฤษฎีพอเพียงของในหลวง

ขอยอมรับเลยว่าเป็นคนนึง...ที่แอบแอนตี้ทฤษฎีพอเพียงเล็กๆ เพราะคิดว่าเอาเข้าจริงตัวเองก็คงไปทำนาทำสวนไม่ได้
แต่พอได้ไปสัมผัสเข้าจริง เรื่องนี้มันลึกซึ้งและใช้ได้จริงกว่าที่คิด
ซึ่งอาจจะขัดแย้งกับระบบทุนนิยมที่ประเทศไทยรับเข้ามาจากต่างชาติจนหลงลืมชาติพันธุ์เกษตรกรกันไปเรียบร้อย
ทุกอย่างซื้อได้ด้วยเงิน...จนเป็นสันดานไปเรียบร้อย
คนเดี๋ยวนี้พอไม่มีเงินก็แทบง่อยแดกกันไปเลย...ไม่เชื่อลอง
คนเราพยายามพึ่งคนอื่นมากขึ้นเรื่อยๆ
การไปเข้าค่ายคราวนี้...การได้พบเพื่อนๆสถาปัตย์จากต่างสถาบัน
ทำให้รู้เลยว่า...เรายังโง่...กว่าคนอื่นๆอีกมาก
ชาวนา อาจไร้ความรู้ อาจไม่มีใบปริญญา
แต่เขาก็มีความรู้ในอีกแง่นึง ในแง่ของชีวิตมากกว่าหลายต่อหลายคนที่จบสูงๆ แต่ใช้ชีวิตไม่เป็น
ถ้าไม่ได้ไปสัมผัสเอง ก็คงไม่รู้ตัวจนปัจจุบันว่าเราก็ง่อยเปลี้ย และกระจอกอย่างบอกไม่ถูก
พอดีว่าไปที่ศูนย์นี้ไปทำบ้านดินมา กล้ามเป็นมัดๆเรียบร้อย
เนื่องจากงานที่ได้ทำเนี่ยใช้ skill spatan สูงมาก
ตั้งแต่ ขุดดิน นวดดิน ยกอิฐ ฉาบดิน กวนแป้งเปียก ฉาบสี
อืม...เข้าใจเลยครับพี่น้องว่ามันเหนื่อย..........มาก
ขอเชิญชวนสถาปนิกทุกท่านเข้าใจคนงานก่อสร้างของท่านด้วยว่ามันเหนื๊อยเหนื่อยจริงๆ
อย่าไปว่าเค้ามากนะเออ~
ความจริงก็อยากให้ทุกคนลองไปสัมผัสศูนย์ฯ นี้นานๆจะได้รู้สึกถึงสิ่งดีๆที่ซ่อนอยู่ ที่มากกว่าความเหนื่อย
ส่วนใครที่สนใจก็เข้าไปดูเว็บของทางศูนย์ก่อนด้านล่างนี้เลย
http://www.bhumirak.com/
เรื่องแบบนี้ต้องสัมผัสเองจริงๆถึงจะรู้
เดี๋ยวมาเล่าแบบจริงจังวันหลัง ขอไปตบรูปจากเพื่อนๆก่อน ไม่ได้ถ่ายเองเลย
มือมันเลอะดิน กลัวกล้องจะพัง